وقتي عاشق مي شوي......

نگين — Thu, 21 Apr 2011 16:22:00 GMT

درخت و گل دو دوست صميمي بودند.....

دو دوستي که چندين بهار از زندگيشان را در کنار يک ديگر سپري کرده بودند.....

روزي از روز ها ...... درخت عاشق گل شد......

هر روز عشق در نگاهش بيشتر پيدا مي شد تا اين که يک روز دوام نياورد و اين احساس را براي گل فاش کرد.....

گل بعد از شنيدن اين خبر پشتش را به درخت کرد و حرفي نزد.....

درخت غصه خورد........

فردا صبح درخت به گل سلام داد ولي جوابي از گل نشنيد......

درخت بازم غصه خورد......اما باخود فکر کرد که فردا بهتر خواهد شد......

روز ها همين طور گذشت ......و زمستان فرا رسيد .......

درخت که ديگر جاني نداشت از گل خداحافظي کرد و بي ان که گل محلي به او بدهد در خواب زمستاني فرو رفت.....

گل هم همين طور.....

.....

بهار شد ......گل سرحال از خواب زمستاني بر خاست و زير چشمي به درخت نگاه کرد.....

درخت خشک شده بود نه از سرماي زياد ......از بي محلي زياد گل.....

گل گريه کرد................

چند ماه بعد نهالي به جاي ان درخت عاشق کاشتند.......

.......

نهال که بسيار کنجکاو بود علت خشک شدن درخت را از گل پرسيد ......

گل برايش داستان را گفت....

نهال پرسيد چرا نگاهش نکردي .....از او متنفر شده بودي؟؟؟؟

گل جواب داد نه......دلم نمي خواست ذره اي از عشقش به من کم شود .....مي ترسيدم که اگر با او حرف بزنم او ديگر مرا دوست نداشته باشد......ترسيدم عشقش به پايان برسد......

نهال گفت پشيمان نيستي .....

گل پاسخ داد جواب سوالت را فردا مي فهمي.....

فرداي ان روز گل خشک شده بود .......خشک تر از بيابان ..........انگار او عاشق تر از درخت بود...............

اگر طاقت نداري نخوان....

نگين — Sun, 17 Apr 2011 16:57:00 GMT

به اسمان خيره نشو......ان بابادکي که در هوا جولان مي دهد مال من است.....

بادبادکي که هوا کرده ام تا به سمت خدا برود ........فکر نمي کنم طاقت داشته باشي دردودل هايم را که بر رويش نوشته ام بخواني.....

فکرنمي کنم طاقت داشته باشي......

به اسمان خيره نشو .......و بي خودي دنبال کلمات روي ان نگرد .......چيزي دستگيرت نمي شود .....

جز يک اعتراض.....اعتراض ......

به اشک هايم خيره نشو.......مي ترسم ته دلم را بخواني .....مي ترسم بفهمي از رفتنت ناراحتم......

مي ترسم بفهمي براي چه به خدا اعتراض کردم......

اين گونه نگاهم نکن .....مي ترسم بفهمي که از رفتنت مي ترسم.....

از تنهايي خودم .....ازتنها شدن مي ترسم......

نپرس که چه شده......نپرس.....

باز هم از حرف هايم رنجيدي ؟؟؟؟؟؟

مي دانم که بلد نيستم بگويم دوستت دارم..........................(خواهش مي کنم نرو....)

تقديم به پلي و عارفه ي عزيزم........

.....من از آن روز که در بند توام آزادم

وقتي عاشق مي شوي......

اگر طاقت نداري نخوان....